Fiat Abarth 595 312

Abarth 595 (typ 312, od 2012) to ostro przygotowany 500 — bezkompromisowo małe narzędzie do zabawy z niepowtarzalnym brzmieniem Record Monza. Z grzecznego Cinquecento powstaje zadziorny hot hatch w miniaturze, który punktuje charakterem, ale niesie też typowe słabości.

Wszystkie 595 używają 312A1-Abarth (1.4 T-Jet turbo) w różnych stopniach mocy — od 145 KM (baza) przez 165 KM (Turismo) po 180 KM (Competizione), po liftingu z kodami 312B4/312B3. Silnik jest w rdzeniu solidny, ale ma dwie znane pięty achillesowe: seryjny kolektor wydechowy często pęka już od 30 000–40 000 km (gwizd pod obciążeniem, utrata doładowania) — trwałym rozwiązaniem jest wzmocniony kolektor esseesse. A turbosprężarka nie toleruje zaniedbań: po ostrej jeździe zawsze pozwolić silnikowi chwilę popracować, inaczej olej zakoksuje się w łożysku. Cewki zapłonowe są elementem eksploatacyjnym jak we wszystkich T-Jet.

Trzy tematy definiują 595. Po pierwsze kolektor (pęknięcie → gwizd → utrata doładowania). Po drugie turbo (ciepło, pielęgnacja oleju). Po trzecie, w zautomatyzowanej skrzyni MTA (jeśli zamontowana): regularna kalibracja i wymiana oleju hydraulicznego są obowiązkowe, inaczej sprzęgło się ślizga.

Jazda próbna: Pod obciążeniem wsłuchaj się w gwizd (kolektor). Uruchom na zimno i sprawdź narastanie doładowania. W MTA kilkukrotnie rusz (szarpanie = sprzęgło/kalibracja). Zażądaj historii wymian oleju i stanu kolektora.

Rynek 2026: Wczesne 595 (2012–2015) od ok. 39 000 zł, zadbane późniejsze auta 56 000–78 000 zł, edycje specjalne i kabriolety (595C) z dopłatą.

Wybór wtajemniczonych: 595 z manualem (Turismo lub Competizione) z dorobionym kolektorem esseesse i udokumentowaną pielęgnacją oleju. Manual omija problemy MTA, wzmocniony kolektor główną bolączkę — a brzmienie pozostaje to samo. Dla entuzjastów najmniejszy prawdziwy dostarczyciel frajdy z kultowym charakterem, o ile traktuje się serwis poważnie.