MG ZS SZS1 — Problemy i słabości

Trzycylindrowy silnik z turbodoładowaniem pracuje płynniej i oszczędniej niż jednostka bez doładowania, ale wykazuje typowe dla małych turbo-benzynówek zachowanie: opóźniona reakcja na gaz i sporadyczne dziury momentu przy przyspieszaniu, szczególnie wyczuwalne w połączeniu ze skrzynią dwusprzęgłową. W codziennej jeździe silnik uchodzi za płynny i oszczędny (ok. 7 litrów benzyny na 100 km), natomiast przyspieszenie w testach bywa oceniane jako kiepskie -- wrażenia są więc różne. Mechanicznie małe turbo uznawane jest za bezproblemowe, zbadane źródła nie wykazują systematycznego wzorca uszkodzeń łańcucha rozrządu czy turbosprężarki.

• ! Opozniona reakcja na gaz, dziury momentu przy przyspieszaniu

  Male turbo nie zawsze reaguje liniowo na pedal gazu. W teście uzywanych egzemplarzy opisano szarpana reakcje na gaz z okazjonalnymi dziurami momentu -- to nie usterka, lecz wyczuwalna cecha charakteru.

  Objawy: Wolna reakcja przy ruszaniu, krótkie dziury momentu podczas przyspieszania, szczególnie przy niskich obrotach
  0–0 zł
  Reklama MG ZS 1.0 T-GDI część zamienna

Czterocylindrowy silnik bez doładowania jest technicznie prosty i uznawany za mechanicznie bezproblemowy -- brak turbosprężarki, brak udokumentowanych przypadków problemów z łańcuchem lub pasem rozrządu. W teście używanych egzemplarzy opisywany jest jednak jako głośny i wysilony pod obciążeniem, działający poniżej oczekiwań i bez rezerw mocy w porównaniu z konkurencją. Kierowcy pokonujący dużo kilometrów autostradowych odczują to wyraźnie, w ruchu miejskim skromna siła ciągu mniej razi. Nadaje się do spokojnej jazdy i krótkich tras, a części są obecnie dobrze dostępne na rynku niezależnym.

Brak udokumentowanych słabości.

Silnik synchroniczny z magnesami trwałymi pierwszej wersji elektrycznej zapewnia w codziennej jeździe przyzwoity napęd, jednak powyżej 100 km/h przyspieszenie wyraźnie słabnie i kończy się przy elektronicznie ograniczonych 140 km/h. Niezależny test ocenia osiągi jako solidne dla tej klasy pojazdów, krytykując jednak względnie krótki zasięg współpracującej baterii. W przypadku samego układu napędowego -- silnika i elektroniki mocy -- nie udokumentowano systematycznego wzorca awarii; znane słabe punkty pierwszej generacji ZS EV dotyczą raczej podzespołów pomocniczych i oprogramowania niż samego silnika napędowego.

Brak udokumentowanych słabości.

Zmodernizowany układ napędowy drugiej generacji elektrycznej ma większą moc i jest dostępny w dwóch rozmiarach baterii, przy czym sam silnik jest wspólny dla obu wersji zasięgowych. Osiągi i efektywność uznawane są za aktualne dla tej klasy, choć w brytyjskich badaniach niezawodności elektronika układu napędowego sporadycznie pojawia się jako źródło usterek -- znacznie rzadziej niż infotainment czy akumulator pomocniczy, lecz nie zerowo. Systematycznej, potwierdzonej liczbami awarii słabości samego silnika napędowego nie udało się potwierdzić w badaniach.

Brak udokumentowanych słabości.